Być może niektórych niecierpliwiło długie trwanie tych negocjacji. Wprowadzający nas dzisiaj, jeżdżący w naszym autobusie powiedział do mnie: „Za rzadko pan bywa u nas, panie premierze”. Ja myślę, że sprawa nie w ilości, tylko w tym, ażeby sprawy konkretnie załatwiać i posuwać naprzód. [...]

Partia nasza chce na dzisiejszym plenum KC wyraźnie sprecyzować pryncypialne stanowisko w kwestiach nad którymi tu dzisiaj obradujemy. [...] Takie właśnie uznanie da najwyższą gwarancję zdecydowanej woli politycznej realizacji przyjętego uzgodnienia. [...]

Czy nie byłoby celowe, żebyśmy odredagowali odpowiedni komunikat, który by zawarł myśl, że myśmy się w zasadzie dopracowali i że wobec tego stoimy na stanowisku, żeby... co leży nam na sercu jako najważniejsze: kończymy strajk i idziemy do roboty. My mamy tutaj odpowiedni komunikat przygotowany. Mogliby tu zostać przedstawiciele dla odredagowania go. Ja przyjechałbym wieczorem. [...] Będę chciał jak najwcześniej, no bo przecież ludzie też chcą wszyscy razem wypocząć, przecież to dziś sobota.

Panie premierze, naprawdę to już nie jest dużo pracy w tych najważniejszych punktach. Te inne polecą dość szybko. Dlatego też proponuję: tyle czekaliśmy, sobota jest, niedziela, jeszcze przepracujemy [...] jeśli to wszystko dobrze pójdzie, my chcemy rzeczywiście w poniedziałek iść do pracy, ale naprawdę musimy mieć czarno na białym.

Będzie czarno na białym.